Billbergie są okazałymi roślinami, występującymi w naturalnym środowisku jako epifity. Skórzaste liście układają się w rozety, zaś kwiatostany mają wygląd zwisającego kłosa z przykwiatkami o kolorze czerwonym. Na wiosnę mocne pędy przyziemne przesadza się do doniczek wypełnionych ziemią przeznaczoną dla roślin z gatunku ananasowatych. Rozmiar donicy powinien być dostosowany do wielkości bryły korzeniowej. Sadzonki najlepiej umieścić przy zamkniętym oknie. Billbergie są wymagające, jeśli chodzi o nasłonecznienie, za to nie potrzebują wilgotnego powietrza. Wręcz przeciwnie, w suchym pomieszczeniu przykwiatki osiągają piękne kolory. Rośliny mają błyszczące, okazałe liście, ale kwiatostany są dość nietrwałe. Billbergie to niemal niezniszczalne rośliny pokojowe, najlepiej rosnące przy temperaturze 15-25 stopni w okresie wegetacji i 12 do 18 stopni zimą. Zaleca się ograniczać dostęp bilbergii do wody, co zahartuje je i lepiej zniosą zimę.
Roślina o drobnych kwiatkach osadzonych na szypułce, u podstawy której znajduje się duży, sercowaty przykwiatek. Bugenwille rozmnaża się w czerwcu z młodych, nie zdrewniałych pędów. Sześciocentymetrowe sadzonki należy umieścić w miskach z piaskiem i przykryć kloszem, po czym ustawić na parapecie. Po ukorzenieniu się sadzonki powinno się przesadzić do doniczek. Trzeba zachować wysoką ostrożność, gdyż korzonki są bardzo kruche i delikatne. Rośliny umieszczone w podłożu z ziemi liściowej, darniowej i piasku (2:1:1) należy ustawić przy zamkniętym oknie, zaś tuz po ukorzenieniu zaleca się otwierać okno. Pod koniec lipca bugenwille przesadza się do 10cm doniczek i regularnie nawadnia. W zimie najlepiej znoszą temperaturę 8-10 stopni. Letnia porą dobrze jest wystawić kwiaty na pełne słońce lub do ogrodu. Długopędy powinno się przywiązywać do kratki wyginając łukowato. Pod koniec lutego radzi się obfitsze podlewanie, czego rezultatem będą pierwsze marcowe kwiatki. Bugenwille każdego roku będą rosły bujniej i rodziły coraz więcej kwiatów.