W dojrzałym nasieniu nie można już przeprowadzić rozgraniczenia między obu tymi warstwami, chociaż można je rozdzielić przez podziałanie ługiem (rys. 20.3H). Proces grubienia ścian komórkowych zewnętrznej epidermy trwa do momentu, gdy w dojrzałym nasieniu światła komórek są całkowicie wypełnione ciemnobrązowymi składnikami ścian komórkowych (rys. 20.3H). Zewnętrzna powierzchnia nasienia pokryta jest cienkim, przezroczystym pokładem, który prawdopodobnie utworzony jest z pektyn i ma właściwości hydrofiłowe. Tak więc zasadniczymi cechami budowy dojrzałej łupiny nasiennej są: obecność grubościennej epidermyr pełniącej funkcje mechaniczne i wytwarzającej na powierzchni pokład łatwo chłonący wodę, oraz występowanie grubego pokładu kutykuli, otaczającego bielmo i zarodek. Nasienie Beta (Artschwager, 1927; Bennett i Esau, 1936). Kam-pylotropowy zalążek buraka ma dwie osłonki i każda z nich składa się z dwóch warstw komórek (tabl. 942?). Ośrodek jest stosunkowo dobrze wykształcony. W czasie rozwoju nasienia woreczek zalążkowy trawiąc komórki ośrodka na biegunie chalazalnym, rozrasta się tworząc zakrzywiony wyrostek, przypominający wyglądem jelito ślepe.
Zarodek wypełniający ostatecznie cały woreczek zalążkowy i jego zakrzywiony wyrostek zagina się półkoliście wokół pozostałej części ośrodka, która przekształca się w tkankę spichrzową - obiełmo (perysperma) (rys. 20.4A). Bielmo jest zredukowane do jednej warstwy, znajdującej się w mikropylarnym końcu woreczka zalążkowego. Dojrzale nasienie jest błyszczące, soczewkowate i otoczone cienką łupiną. Łupina nasienna powstaje z dwóch integumentów (rys. 20.4B). Protoplasty zewnętrznej warstwy zewnętrznego integumentu zamierają, a światła komórek zostają wypełnione brązowymi żywicami (rys. 20ACD). Wewnętrzna warstwa tego integumentu grubieje dzięki podziałom komórek, ale komórki jej pozostają cienkościenne i parenchymatyczne. Zewnętrzna warstwa komórek wewnętrznego integumentu zanika, a w jego wewnętrznej warstwie ściany komórkowe stają się nieco grubsze i delikatnie urzeźbione (rys. 20.4D). Zewnętrzna powierzchnia nasienia pokryta jest ku-tykulą. Między dwoma integumentami nie zidentyfikowano kutykuli, natomiast wewnętrzna powierzchnia wewnętrznego integumentu pokryta jest wyraźnie kutykulą (rys. 20.4).
Ciągłość tej warstwy kutykuli jest przerwana nagle w obszarze chalazalnym, w którym tkanki waskularne dochodzą do obielma. Między tymi tkankami a obielmem znajduje się warstwa ściśle ułożonych komórek bogatych w garbniki. Ściany tych komórek w dojrzałym nasieniu dają dodatnią reakcję na tłuszcze. W dojrzałym nasieniu buraka łupina jest słaba pod względem mechanicznym, mimo to nasienie jest dobrze chronione, gdyż znajduje się wewnątrz owocu, mającego nadzwyczaj twardą ścianę. Kilka takich owoców jest zwykle połączonych w jeden utwór, zwany kłębkiem. Po wsadzeniu kłębka do ziemi wyrastają z niego siewki, gdyż woda zawarta w glebie powoduje odpadanie górnych podobnych do wieczka części owoców wzdłuż zaznaczonych uprzednio linii pęknięcia. Nasiona Lycopersicon (Netolitzky, 1926; Smith, 1935). Nasienie pomidora powstaje z anatropowego zalążka, a łupina nasienia tworzy się z grubego pojedynczego integumentu. Słabo wykształcony nucellus i masywny integument zostają prawie całkowicie strawione w czasie rozwoju nasienia. Po zaniku epidermy ośrodka wyodrębnia się wyraźnie zróżnicowane tapetum integu-mentalne, odżywiające woreczek zalążkowy.