Grubosz popularnie znany jest właśnie jako drzewko szczęścia. Pochodzi z rejonów środkowej Afryki. Jego liście są ciemnozielone, grube i walcowate. Liście mają kształt okrągły lub jajowaty. Wyłamując dolne pędy kwiatu możemy nadać roślinie kształt drzewka. Roślina ta rośnie bardzo szybko, dlatego nie jest wskazane trzymanie jej na parapecie okna, ale ustawienie w głębi pomieszczenia. Grubosz drzewiasty lubi, gdy ziemia jest ciężka, najlepiej aby była ona z domieszką gliny i liści w proporcjach 3:1. Podobnie jak wszystkie zimnolubne kaktusy zimą musi mieć temperaturę około 10 stopni Celsjusza. Natomiast zbyt wysoka temperatura powoduje, że roślina wolno rośnie i zrzuca liście. Poza tym jest wówczas podatna na szkodniki. Grubosza przesadzamy wiosną. Zbytnia wilgoć ziemi objawiać się będzie również utratą liści. Rozmnażanie tego kwiatu jest również proste. Obcinamy wierzchołki pędów lub sadzonki liściowe, które po nacięciu miejsca umieszczamy w piaszczystym podłożu i po niedługim czasie nasze oko cieszyć będzie własnoręcznie wsadzone drzewko szczęścia, a to dopiero radość.
W Polsce Aloes hodowany jest w dwóch odmianach: drzewiastej i pstrej. Ogólnie na świecie występuje około 180 gatunków Aloesu. Drzewiasta odmiana osiąga wysokość nawet 70 cm. Posiada gęste wywinięte do środka liście o szarozielonej barwie i brzegach pokrytych drobniutkimi kolcami. Warto wspomnieć, że kolce te zawierają składnik bakteriobójczy, który przyspiesza gojenie ran powierzchniowych. Młoda roślina tworzy typową rozetę, a dopiero później przeobraża się w drzewo. Jego kwiaty mają barwę koralową i zebrane są w gronowy kwiatostan. Aloesy rozmnaża się bardzo łatwo, tj. przez sadzenie pędów bocznych. Należy pamiętać, że w domowych warunkach Aloesy kwitną bardzo rzadko. Druga odmiana Aloesa - pstry, osiąga wysokość ok. 30 cm. Ma biało - szare liście z ciemnozielonymi smugami i ząbkowatymi brzegami. Rozmnażanie jest równie proste jak u Aloesa drzewiastego. Sadzimy odrosty, czyli małe roślinki pojawiające się w doniczce obok rośliny macierzystej. Obie odmiany nie wymagają obfitego podlewania, ale należy uważać, aby nie zalać liści.
Roślina ta pochodzi z Ameryki Zwrotnikowej i rośnie na pniach i konarach drzew. Wymaga bardzo dobrej ziemi z domieszką gliny i torfu. Latem musi być obficie podlewana, natomiast zimą podlewanie należy ograniczyć do minimum. Kwiat ten lubi być podlewany wodą letnią. Epifilum lub ciepłe, ale zacienione miejsca. Podczas wielkich upałów należy roślinę zraszać, ale tylko wczesnym rankiem. Latem natomiast bez obaw możemy wystawić kaktusa na zewnątrz w miejsce zaciszne i ciepłe, ale nie do słońca. W ziemie musimy znaleźć kąt, gdzie temperatura nie będzie przekraczać 10 stopni Celsjusza. Łodygi tego gatunku kaktusa zbudowane są z dużych członów, których brzegi są karbowane i pozbawione kolców. Kwiaty natomiast są duże i ozdobne i pięknie pachną. Kwiaty mogą być jednego koloru lub w kilku kolorach, najczęściej występują barwy: biała, różowa, czerwona, żółta i pomarańczowa. Kwiaty epifilum czerwonego są dwa razy większe od epifilum o różowych kwiatach. Kaktus ten często uprawiany jest również masowo w szklarniach.