Pierścienie drewna w różnym stopniu odcinają się od siebie; zależy to od gatunku drewna, jak też od warunków wzrostu. Wyróżnienie kolejnych słojów drewna wtórnego umożliwia różnica strukturalna między wcześniej a później powstałym ksylemem. Drewno wczesne jest mniej zwarte od drewna późnego; zawiera ono zwykle komórki większe oraz proporcjonalnie mniejszą ilość substancji ściennych na jednostkę objętości. W strefie klimatu umiarkowanego drewno wczesne i późne noszą zwykle nazwy ,,drewna wiosennego" i "drewna letniego". Między warstwami drewna wczesnego i późnego powstałymi w czasie jednego sezonu wegetacyjnego, a więc tworzącymi jeden słój, nie ma ostrej granicy i przejście między nimi jest stopniowe; natomiast granica między późnym drewnem z jednego sezonu a wczesnym z następnego sezonu wegetacyjnego jest zwykle bardzo wyraźna i ostra. Czynniki powodujące zmianę cech drewna w zależności od pory roku są stale przedmiotem zainteresowania i badań fizjologów (Studhalter, 1955).

Okazuje się, że i w tym wypadku zasadniczy i regulujący wpływ wywierają auksyny, dostarczane przez rosnące pędy. Podczas badań nad wytwarzaniem drewna wczesnego u Pinus resinosa stwierdzono, że powstawanie tego drewna jest związane z intensywnym wzrostem elongacyjnym, i to zarówno w warunkach naturalnych, jak i po pobudzeniu fotoperiodycznym (Larson, 1960, 1962). Pierścienie przyrostu występują zarówno w drzewach zrzucających liście jak i w wiecznie zielonych. Co więcej, ich występowanie nie ogranicza się tylko do strefy umiarkowanej, w której pory roku znacznie się różnią między sobą; występują one także w strefach tropikalnej i subtropikalnej, gdzie nie ma gwałtownych różnic w klimacie. U gatunków strefy tropikalnej pierścienie przyrostu wtórnego tworzą się wyłącznie w określonych warunkach środowiskowych, podczas gdy u wielu roślin półkuli północnej powstają we wszelkich warunkach (Bailey, 1944a). Słoje przyrostu stwierdzono również u jednoliściermych (Chamberlain, 1921).

Szerokość pierścieni jest odzwierciedleniem aktywności wzrostu; jest ona w znacznym stopniu modyfikowana wpływem zewnętrznych warunków środowiskowych (Glock i inni, 1960; Trandelenburg, 1955). W prostych częściach drzewa rosnącego w jednolitych warunkach, pierścienie przyrostu mają układ koncentryczny. Wiele jednak czynników natury mechanicznej, chemicznej i fizjologicznej może być powodem wzrostu ekscentrycznego, który może doprowadzić do tego, że część słojów przyrostu nie tworzy ciągłych pierścieni. Biel i twardziel. Elementy ksylemu wtórnego spełniają różnorodne funkcje fizjologiczne. Elementy trachealne i włókna, związane z ruchem wody w roślinie i z funkcją wzmacniającą, zostają pozbawione protoplastów jeszcze przed rozpoczęciem spełniania właściwych im funkcji. Komórki żywe, które gromadzą i przewodzą substancje pokarmowe (komórki parenchymatyczne i pewne włókna), utrzymują się przy życiu w momencie szczytowej aktywności ksylemu. Żywe komórki drewna wreszcie zamierają.