Produkcja fellodermy - Korzenie boczne
Tę ostatnią trudno jest odróżnić od miękiszu powstałego w wyniku podziałów komórek perycyklu, poprzedzających początek działalności fellogenu. Rozrastanie się walca osiowego na skutek przyrostu wtórnego powoduje rozerwanie i złuszczenie kory pierwotnej razem z endodermą (rys. 17.10D; tabl. 85B). W korzeniach roślin dwuliściennych, szczególnie w korzeniach o ograniczonym przyroście wtórnym, czasami zachowana jest kora pierwotna (Aclaea, Convolvulus arvensis). W takich korzeniach może wykształcić się egzoderma lub powierzchniowy korek. U Citrus sinensis początkowo powstaje peryderma pochodzenia subepidermalnego, a później w perycyklu zakłada się głębinowa peryderma (Hayward i Long, 1942). W korzeniach roślin alpejskich (Luhan, ...

Floem - Korzenie boczne
Stanowi częściowo pierwotny floem, a częściowo parenchymę międzywiązkową, między dwoma pasmami fłoemu pierwotnego. Niektórzy autorzy szczególnie podkreślają, że korzenie przybyszowe powstają w strefie floemu (Petri i inni, 1960; Satoo, 1955; Satoo i Fukuhara, 1955). Inicjacja korzeni przybyszowych w obszarze międzywiązkowym, w promieniach waskularnych lub w kambium powoduje, że młody korzeń położony jest zarówno blisko floemu, jak i ksyle-mu organu macierzystego, co ułatwia powiązanie tkanek waskularnych tych dwóch organów. Zawiązki korzeni przybyszowych są inicjowane przez podziały komórek parenchymatycznych. U dwuliściennych i nagonasien-nych, jak podano wyżej, mogą to być komórki parenchymy znajdujące się w ...

Grubosz - Budowa korzenia
Grubosz popularnie znany jest właśnie jako drzewko szczęścia. Pochodzi z rejonów środkowej Afryki. Jego liście są ciemnozielone, grube i walcowate. Liście mają kształt okrągły lub jajowaty. Wyłamując dolne pędy kwiatu możemy nadać roślinie kształt drzewka. Roślina ta rośnie bardzo szybko, dlatego nie jest wskazane trzymanie jej na parapecie okna, ale ustawienie w głębi pomieszczenia. Grubosz drzewiasty lubi, gdy ziemia jest ciężka, najlepiej aby była ona z domieszką gliny i liści w proporcjach 3:1. Podobnie jak wszystkie zimnolubne kaktusy zimą musi mieć temperaturę około 10 stopni Celsjusza. Natomiast zbyt wysoka temperatura powoduje, że ...

Haworsja - Budowa korzenia
Od Aloesu różni się tym, że jest bardziej rozkrzewiona i tworzy dużą rozetę z górnymi liśćmi w kształcie trójkątów, które pionowo rosną ku górze. Liście haworsji od spodu pokryte są drobnymi brodawkami w kolorze białym. Zimą roślinę podlewamy bardzo niewiele, natomiast latem wymaga regularnego podlewania. Rozmnaża się identycznie jak Aloesy. Kwiaty niestety nie są ozdobą tej rośliny. Kwitnie na przełomie lutego i marca. Kwiaty przypominają małe i drobne dzwoneczki. W Polsce najpopularniejszym gatunkiem jest Haworsja Reinwardta. W czasie spoczynku kwiatu tego nie należy podlewać ani nawozić od kwietnia do września. Natomiast zimą, ...

Hoja - Organogeneza kwiatu
Do uprawy w mieszkaniach najlepiej nadają się gatunki nazywane sukulentami. Rozmnaża się je z nadejściem lata. Wilczomlecz należy przyciąć w czerwcu aby spowodować jego rozgałęzianie. Pędy wierzchołkowe powinno się obciąć i podzielić na sadzonki długości 6-8cm. Końcówki sadzonek, które trafia do ziemi radzi się zanurzyć w sproszkowanym węglu drzewnym, następnie położyć na świeżym powietrzu. Po upływie 2 dni należy oczyścić końcówkę i zasadzić ją w doniczce ze zroszonym piaskiem rzecznym i miałem węgla drzewnego w proporcjach 1:1. Sadzonki trzeba podlewać tylko w momencie całkowitego wysuszenia piasku. Kiedy rośliny wypuszczą korzenie przesadza się ...

Ksylem - Budowa korzenia
Ksylem albo tworzy tylko oddzielne pasma ułożone naprzemian z pasmami floemu (rys. 17.6D; tabl. 81B), albo wypełnia również środek walca osiowego, od którego pasma ksylemu odchodzą w postaci listw osadzonych na trzonie (rys. 17.2; 17.6A-C; 17.9; tabl. 81.4). Centrum walca osiowego, gdy nie różnicuje się w nim ksylem, zajmuje rdzeń (tabl. 81B). Rośliny mające wewnętrzny floem w łodydze mogą zawierać go również w korzeniu (Obaton, 1949; Van Tieghem, 18915). Korzeń ma typowo egzarchiczny ksylem, którego elementy dojrzewają dośrodkowo (rys. 17.9), co omówiono już w rozdziale 15. Wobec tego, że najwcześniej dojrzewający ksylem ...

Struktura korzenia - Budowa korzenia
Pierścienie drewna w różnym stopniu odcinają się od siebie; zależy to od gatunku drewna, jak też od warunków wzrostu. Wyróżnienie kolejnych słojów drewna wtórnego umożliwia różnica strukturalna między wcześniej a później powstałym ksylemem. Drewno wczesne jest mniej zwarte od drewna późnego; zawiera ono zwykle komórki większe oraz proporcjonalnie mniejszą ilość substancji ściennych na jednostkę objętości. W strefie klimatu umiarkowanego drewno wczesne i późne noszą zwykle nazwy ,,drewna wiosennego" i "drewna letniego". Między warstwami drewna wczesnego i późnego powstałymi w czasie jednego sezonu wegetacyjnego, a więc tworzącymi jeden słój, nie ma ostrej granicy ...

Odpowiednie podłoże - Budowa korzenia
Odpowiednie podłoże jest to rodzaj ziemi. Ziemia to główne środowisko życia roślin wszelkiego gatunku jednak mało, kto orientuje się, w jakiej ziemi należy sadzić rośliny. Oczywiście dobrze gdyby była ona żyzna, czyli posiadała dużo składników odżywczych, ale takie nie często się zdążają. Mając ogródek można samemu dopasować rośliny tak do rodzaju ziemi, aby czuły się w niej dobrze. Należy jednak przestrzegać pewnych wytycznych, czyli musimy pamiętać ze zima w rożnych miejscach może być zupełnie inna. Jeśli podłoże jest przesłonięte często oceniam wtedy wiemy ze ziemia jest mokra, ale należy na niej sadzić ...

Ograniczony wzrost - Korzenie boczne
Co jest wyrazem jego ograniczonego wzrostu. W pewnych grupach okrytonasiennych uważanych za prymitywne ograniczony wzrost mery-slemu jest słabiej zaznaczony niż w rodzinach bardziej zaawansowanych ewolucyjnie. W prymitywnych grupach roślin merystem wierzchołkowy funkcjonuje przez dłuższy czas, wskutek czego powstaje stosunkowo duża i nieokreślona liczba części kwiatowych. Ponadto części te rozmieszczone są na stosunkowo wydłużonej osi kwiatowej, a działki, płatki, pręciki i owocolistki ułożone są w kierunku akropetalnym w podanej wyżej kolejności. Nietrudno jest uchwycić podobieństwo między kwiatem, o tej budowie a pędem wegetatywnym, szczególnie gdy części kwiatowe ustawione są spiralnie. W bardziej wyspecjalizowanych ...

Opuncja - Budowa korzenia
Opuncja to charakterystyczny kaktus dla obszarów pustynnych, gdzie nie spotykamy już innych żadnych roślin. Opuncje doniczkowe hodowane w mieszkankach występują w kilkunastu odmianach i na ogół posiadają kolce, choć nie wszystkie. Pędy składają się z kilku lub nawet kilkunastu członów o różnej grubości i różnym kształcie. Wyrastają pojedynczo lub po kilka jeden bezpośrednio z drugiego. Kwiaty opuncji najczęściej mają barwę żółtą, ale możemy również spotkać odmiany, które mają kwiaty koloru czerwonego. Najmniejszą odmianą tego gatunku jest opuncja drobnokolczasta. Opuncja ta ma jajowate lub niemal okrągłe człony, ale bez kolców. Wyrastają z nich ...

Oś promienista - Budowa korzenia
Komórki o promieniście skierowanej długiej osi (komórki leżące promieni) i komórki o pionowo ustawionej długiej osi (komórki stojące promieni). Komórki, które na promienistych przekrojach przez drewno mają postać czworoboków, nazwano czworobocznymi komórkami promieni; są one zmodyfikowanymi komórkami stojącymi. U dwuliściennych naczynia systemu osiowego mogą być połączone ze sobą poprzez promienie dzięki istnieniu w nich elementów mających kształt komórek miękiszowych promieni, lecz zróżnicowanych tak, jak człony naczyń. Komórki te noszą niekiedy nazwę perforowanych komórek promieni (Carląuist, 1960). Komórki promieni i miękiszu osiowego w ksylemie wtórnym mogą mieć ściany wtórne, ale nie zawsze je ...

Peryderma - Organogeneza kwiatu
Zazwyczaj powstaje w perycyklu, a w łodydze - w jej peryferycznych warstwach. Powiązanie odrębnych pod względem morfologicznym pierwotnych systemów waskułarnych pędu i korzenia roślin nasiennych jest interesujące zarówno z rozwojowego, jak i filogenetycznego punktu widzenia i dlatego zagadnieniu temu poświęcono wiele miejsca w literaturze botanicznej. Powiązanie to obejmuje przestrzenne dopasowanie systemów o odmiennym rozmieszczeniu floemu i ksylemu i różnym kierunku różnicowania się elementów w płaszczyźnie poprzecznej, wskutek czego strefa powiązania tych systemów wykazuje pewne cechy pośrednie lub przejściowe między pędem a korzeniem. Przejście od jednego typu struktury do drugiego, obserwowane na kolejnych ...

Pojawienie sie - Korzenie boczne
Pojawienie się korzeni bocznych dopiero w pewnej odległości od wierzchołka korzenia macierzystego nasuwa przypuszczenie, że merystem wierzchołkowy wytwarza substancje hamujące ich powstawanie. Mimo to odległość od szczytu korzenia, na jakiej wykształcają się najmłodsze korzenie boczne, nie zawsze jest jednakowa. Zauważono, że w szybko rosnących korzeniach Libocedrus korzenie boczne były szerzej rozstawione i powstawały w większej odległości od merystemu wierzchołkowego niż w korzeniach wolno rosnących (Wilcox, 19626). Korzenie przybyszowe (w szerokim znaczeniu tego terminu omówionym w poprzedniej części niniejszego rozdziału) występują na hypokotylu siewki, w węzłach i międzywęźlach łodyg oraz na korzeniach. Powstawanie ...

Przemiany w drwenie - Budowa korzenia
Ten stan poprzedzają liczne przemiany w drewnie, które ostatecznie pozwalają odróżnić aktywny biel od nieczynnej twardzieli (Harris, 1954; Trendelenburg, 1955). Liczne różnice występujące między bielą a twardziela mają podłoże chemiczne. Z upływem czasu drewno traci wodę i zmagazynowane substancje pokarmowe i zostaje przesycone przez różne związki organiczne, takie jak olejki, gumy, żywice, garbniki, substancje barwne i aromatyczne. Niektóre spośród tych związków impregnują ściany komórkowe, a inne przenikają również do wnętrza komórek. Proces zabarwiania się twardzieli jest bardzo powolny, związany z utlenianiem fenoli, które zachodzi po zniknięciu skrobi i zaniku procesów enzymatycznych regulujących ...

Tworzenie korony - Korzenie boczne
Tworzące razem koronę (corolld, w jęz. łac. oznacza małą koronę) i działki (sepala, w jęz. greek, oznacza osłonę), wchodzące w skład kielicha (caiyx-w jęz. greek, oznacza kubek). Kielich i korona stanowią razem o k w i a t (perianthium, od słów greckich oznaczających dookoła i kwiat). Poszczególne części składowe okwiatu nie zróżnicowanego na działki kielicha i płatki korony (rys. 18.10A) nazywane są członami okwiatu (tepala, w jęz. łac. tepalum jest anagramem pętałam). Na różnych częściach kwiatów zwykle wykształcają się miodniki (rozdz. 13). Niektóre z nich są przekształconymi pręcikami i dlatego nazywane są ...

Wady kwiatów - Kwiaty
Kwiaty domowe, które bardzo dobrze ozdabiają wnętrze każdego domu, tworząc niepowtarzalne wrażenie nawet w miejscu, które wydawało by się do tego niemożliwe, to jednak nie tylko i wyłącznie same zalety. Niektórzy ludzie mogą utożsamiać z kwiatami tylko problemy. Są bowiem ludzie, którzy po prostu kwiatów nie lubią i dla nich, jakikolwiek piękny by ten kwiat nie był i jak bardzo wartościowy, to po prostu nie będą chcieli jego obecności. Do tego kwiaty to obowiązek. Kwiaty żywe nie są roślinkami, które jak kaktus włoży się gdzieś, w jedno miejsce, na bardzo długo i ...

Wiązki pręcików - Korzenie boczne
(U Ma!vaceae, Guttife-rae i innych dwuliściennych) wskazują na pochodzenie tych organów z prymitywnych dichotomicznych systemów rozgałęzień - systemów telomów - wytwarzających na szczycie osi wierzchołkowe sporangia (Wilson, 1942). Według jeszcze innej teorii, pręciki powstały z gonofilu (gonophyJIum), struktury podobnej do liścia i mającej płodne rozgałęzienia (Mehdlle, 1963). W wyniku kondensacji i redukcji z gonofilu wykształciły się współczesne pręciki - zarówno w linii rozwojowej z pręcikami wiązkowymi, jak i z pręcikami blaszkowatymi. Zgodnie z klasycznym poglądem owocolistek jest utworem podobnym do liścia (Arber, 1937; Bailey i Swamy, 1951; Sawczen-ko, 1957; Troll, 1939). Przyjmuje ...

Wzory strukturalne - Budowa korzenia
Występujące między wcześniejszą i późniejszą częściami tej tkanki, z których wcześniejszą nazwano protoksylemem, a późniejszą - metaksyle-mem. Początkowo przy określaniu protoksylemu i metaksyle-mu uwzględniano jedynie czas pojawienia się tych tkanek, później zaś wzięto pod uwagę różnice strukturalne (Bugnon, 1925; Esau, 1943), Okazało się jednak, że klasyfikowanie tych tkanek na podstawie jednego z tych kryteriów było niewystarczające - ze względu na różnice w szczegółach rozwojowych występujące u różnych roślin oraz na płynne i nieuchwytne granice między tymi tkankami. W niniejszej pracy terminów protoksylem i metaksylem używa się dla scharakteryzowania sposobu inicjacji ksylemu w ...


Drzewo kategorii