Pęd a korzeń - Organogeneza kwiatu
W korzeniu brak jest wiązek waskularnych w sensie odrębnych jednostek składających się zarówno z floemu, jak i ksylemu, ale różnicują się w nim ułożone promieniście, naprzemianległe pasma floemu i ksylemu. Pasma ksylemu są odrębne lub połączone są ze sobą w środku w jeden ciągły system. U roślin nasiennych korzeń i łodyga mają przeciwne kierunki różnicowania się pierwotnego ksylemu w płaszczyźnie poprzecznej. Kierunek ten jest odśrodkowy w pędzie (ksylem endarchiczny), a dośrodkowy w korzeniu (ksylem egzar-chiczny). U niższych roślin naczyniowych (Psllopsida i Lycopsi-da) ksylem pierwotny jest egzarchiczny zarówno w korzeniu, jak i w ...

Percykl - Korzenie boczne
Zarówno u nagonasien-nych. jak i u okrytonasiennych najczęściej powstają one w perycyklu, a następnie przebijają się przez korę korzenia macierzystego (tabl. 15B). U niższych roślin naczyniowych korzenie boczne powszechnie tworzą się w endodermie, ale od tej reguły możliwe są wyjątki (Ogura, 1938). U okrytonasiennych w czasie inicjacji korzenia bocznego grupa komórek perycyklu dzieli się peryklinalnie i antyklinalnie (rys. 17.12A,B), co prowadzi ostatecznie do powstania uwypuklenia, stanowiącego zawiązek korzenia bocznego (rys. 17.12C). Rozrastający się zawiązek stopniowo przerasta poprzez korę (tabl. 15B). W zawiązku korzenia bocznego przed pojawieniem się go na powierzchni korzenia macierzystego ...

Petunia - Organogeneza kwiatu
Roślina ta początkowo rosła tylko w krajach południowych. Wyhodowano już także odmiany, którym odpowiada także klimat północy. Delikatne są petunie wielkokwiatowe. Ich kielichy, osiągające średnicę 10 cm, ale są niszczone przez deszcz lub wiatr. Tradycyjne petunie mają kielichy o barwach: białej, różowej, czerwonej, błękitnej, fioletowej i granatowej. Pojawiły się też odmiany żółte. Petunie mogą mieć białe lamówki, jak Duo Violet lub gwiaździsty wzór, jak u Blue and White. Niektóre są bogato fryzowane, inne pełne jak Wimbledon czy Valentine. Rosną na każdej przepuszczalnej ziemi ogrodowej, choć preferują gleby lekkie. Dobrze czują się w ...

Pochodzenie kwiatu - Organogeneza kwiatu
Wielkość ośrodka jest niejednakowa u różnych grup roślin. Ośrodek może być tak mały, że obejmuje niewiele więcej poza tkanką sporogenną i otaczającą ją epidermą (tabl. 94A,C). U innych roślin rozbudowana w większym lub mniejszym stopniu tkanka wegetatywna otacza tkankę sporogenną (tabl. 94B). Integumenty mogą także mieć różną grubość. Najcieńszy integument utworzony jest z dwóch warstw komórek, tzn. składa się jedynie z dwóch warstw epidermy (tabl. 94B). W dwuwarstwowych integumentach ich koniec mikropylarny niekiedy jest nieco grubszy. "Większość okrytonasiennych ma integumenty dwuwarstwowe, chociaż w niektórych rodzinach wśród dwuliściennych występują integumenty trój- i więcej ...

Porcelanka - Organogeneza kwiatu
Niska roślina tworząca kępy pierzastych, jasnych liści i kwiatach podobnych do jaskrów. Kwitnienie od połowy czerwca do końca września w kolorach białym i niebieskim. Rośnie do wysokości 30 cm, należy sadzić ją w rozstawie 15 cm. Porcelanki wymagają nawożenia podłoża i nawadniania podczas okresów suszy. Świetnie sprawdza się na obwódkach kwietników. Dobrze rośnie w każdej glebie ogrodowej, ale najbardziej poleca się grunt zatrzymujący dobrze wilgoć. Roślina lubi miejsca słoneczne lub lekko cieniste. Poleca się wysiewanie nasion w kwietniu bezpośrednio na miejsce stałe. W katalogach często występuje pod nazwą Błękitne Dziecięce Oczy, wydaje ...

Rozwój kwiatostanu - Organogeneza kwiatu
Rozwój kwiatostanu i kwiatu w rodzinie Gramineae można przedstawić, opierając się na badaniach przeprowadzonych na Tiiti-cum i Avena (Barnard, 1955; Bonnett, 1936, 1937). Kwiatostan pszenicy jest kłosem i składa się z kilku grup kwiatów, zwanych kioskami. Kioski umieszczone są bezpośrednio na głównej osi kwiatostanu {rhachis) (tabl. 92A). Kłosek traw (rys. 18.13D; tabl. 91/) składa się z krótkiej osi kłoska (ihachilla) mającej kilka łus-kowatych ustawionych dwurzędowo (distychicznie) i zachodzących na siebie liści przykwiatowych. Dwa najniższe przykwiatki nie mające w swych pachwinach kwiatów nazywają się plewami (giumae). Przykwiatki położone ponad plewami wspierają poszczególne kwiaty ...

Zalążki - Organogeneza kwiatu
Zalążki powstają przed zrastaniem się brzegów owocolistków. Są anatropowe i mają dwa integumenty (rys. 18.11). Kwiat Lactuca. sativa (sałata) może posłużyć do zilustrowania rozwoju bardzo wyspecjalizowanego kwiatu z dolną zalążnią (kwiat górny) i zygomorficzną, zrosłopłatkową koroną (Jones, 1927). Sałata należy do rodziny Compositae, w której kwiaty zebrane są w główkowate kwiatostany. Poszczególne kwiaty powstają w kierunku akropetalnym na spłaszczonym dnie kwiatowym, wobec czego najbardziej zewnętrzne kwiaty w główce są najstarsze, a najbardziej wewnętrzne najmłodsze (rys. 18.12A-C). W poszczególnych kwiatach najpierw pojawiają się płatki korony w postaci pięciu uwypukleń na brzegu zawiązka kwiatowego. ...


Drzewo kategorii